Pazar, Ocak 23Önemli Haberler
Shadow

NASA takviyeli araştırmadan dikkat çeken keşif: Güneş’in bir vakitler halkaları vardı

Fotoğraf: Atacama Büyük Milimetre/Milimetre-altı Dizisi tarafından kaydedilen bu renklendirilmiş imajda, HD163296 isimli genç bir yıldızın etrafındaki halkalar yer alıyor (Andrea Isella/Rice Üniversitesi)Gaz ve tozdan oluşan bu halkaların, Dünya’nın yahut öbür gezegenlerin bir “süper Dünya”ya dönüşmesini engellediği düşünülüyor. Dünya’nın yaklaşık iki katı boyutundaki gezegenler üstün Dünya diye sınıflandırılıyor. Bunların kütleleriyse Dünya’nın kütlesinin 10 katına kadar çıkabiliyor. Gökbilimciler daha evvel, Samanyolu Galaksisi’ndeki Güneş gibisi yıldızların yaklaşık yüzde 30’unun yörüngesinde muhteşem Dünyalar tespit etmişti. Öte yandan bunların keşfi geride kimi karşılıksız sorular bırakmıştı. Örneğin, şayet harika Dünyalar bu kadar yaygınsa, neden Güneş Sistemi’nde bir tane bile yoktu?

GÜNEŞ’İN HALKALARI
ABD’deki Rice Üniversitesi’nen astrofizikçi André Izidoro ve meslektaşları Güneş Bulutsusu isimli bir toz ve gaz bulutundan doğduğu bilinen Güneş Sistemi’nin oluşumunu bilgisayar simülasyonlarıyla tekrar canlandırdı. Simülasyonlar, Güneş’in daha yeni oluştuğu periyotta yüksek basınçlı gaz ve toz bölgeleriyle çevrelendiğini gösteriyordu. Araştırmacılara nazaran bu görüntü, yüksek ihtimalle etraftaki parçacıkların Güneş’in kütle çekim kuvvetine kapılarak ona yanlışsız hareket etmesiyle ve büyük ölçüde gazın salınmasıyla sonuçlanmıştı. Bununla birlikte Güneş’in etrafındaki gaz ve toz diskinde üç yüksek basınç bandı ortaya çıkmıştı. Gaz ve toz parçacıklarının bir ortaya toplandığı bu bantlar, Güneş’in üç halkası olduğu manasına geliyordu. Araştırma takımından Doç. Dr. Andrea Isella, “Basınç darbelerinin tesiri, toz parçacıklarının toplanmasıyla sonuçlanır, işte bu yüzden halkalar görüyoruz” diye konuştu.

MARS, DÜNYA’DAN 10 KAT AĞIR OLMALIYDI
Simülasyonlara nazaran, Güneş’e en yakın halka, sistemin iç gezegenlerini oluşturdu. Bunlar Merkür, Venüs, Dünya ve Mars’tı. Ortadaki halka, nihayetinde sistemin dış gezegenlerine dönüşürken, en dıştaki halka da Neptün’ün yörüngesinin ötesinde yer alan Kuiper Kuşağı’ndaki kuyruklu yıldızları, asteroitleri ve öbür cisimleri meydana getirdi. Evvelki araştırmalarda yapılan simülasyonlar Mars’ın Dünya’dan 10 kat ağır bir harika Dünya olması gerektiğini gösteriyordu. Lakin basınçla ilgili bu faktörlerin dahil edildiği yeni simülasyonlar, Dünya’nın yaklaşık yüzde 10’u kadar bir kütleye sahip olan Mars’ın özelliklerini yanlışsız kestirim etti. Çünkü Mars, diskin düşük kütleli bir kısmında doğmuştu. Halkaların yoğunluğundaki bu değişikler ve yüksek basıncın varlığı Güneş Sistemi’nde neden bir harika Dünya olmadığını açıklıyordu.

Araştırmacı André Izidoro, gezegen oluşum sürecini şöyle özetledi:
“Toz tanecikleriyle başlayan ve milimetre boyutuna ulaşan tanelerden gezegenimsilere ve sonra gezegenlerin kendisine kadar uzanan, birçok farklı kademeyi kapsayan gezegen oluşumunu simüle ettik.”Kaynak: Independent Türkçe

Bir cevap yazın